Titanyum tel

Ticari amaçlı (saflık %99,2) titanyum sınıflarının kopma mukavemeti yaklaşık 434 MPa (63.000 psi)’dir ve bu değer yaygın düşük kaliteli çelik alaşımlarınınkine eşittir; ancak yoğunlukları daha düşüktür. Titanyum, alüminyumdan %60 daha yoğundur; ancak en yaygın olarak kullanılan 6061-T6 alüminyum alaşımından iki katından fazla daha dayanıklıdır. Belirli titanyum alaşımları (örneğin Beta C), 1400 MPa (200.000 psi) üzerinde kopma mukavemeti elde edebilir. Ancak titanyum, 430 °C (806 °F) üzerinde ısıtıldığında mukavemetini kaybeder.
 
Titanyum, bazı ısıl işlem görmüş çelik kaliteleri kadar sert değildir; manyetik olmaz ve ısı ile elektriği kötü iletir. İşleme sırasında dikkat edilmesi gereken bazı önlemler alınmalıdır; çünkü keskin takımlar ve uygun soğutma yöntemleri kullanılmazsa malzeme yüzeyinde yivlenme (galling) oluşabilir. Çelikten yapılanlar gibi titanyum yapıların da yorulma sınırı vardır ve bu özellik, bazı uygulamalarda uzun ömürlülüğü garanti eder. Titanyum alaşımlarının rijitliği, alüminyum alaşımları ve karbon fiber gibi diğer birçok yapısal malzemenin rijitliğinden daha düşüktür.
 
Metal, bir altıgen α formuna sahip dimorfik allotropudur ve bu form 882 °C (1.620 °F)’de hacim merkezli kübik (kafes) β forma dönüşür. α formunun özgül ısısı, bu geçiş sıcaklığına kadar ısıtıldıkça büyük ölçüde artar; ancak daha sonra düşer ve β formu için sıcaklıkla ilgisiz olarak oldukça sabit kalır. Zirkonyum ve hafniyumla benzer şekilde, yüksek basınçlarda termodinamik olarak kararlı olan, ancak ortam basıncında metastabil olan ek bir omega fazı mevcuttur. Bu faz genellikle altıgensel (ideal) veya trigonalsal (bozulmuş) olup, β fazının yumuşak boyuna akustik fononu nedeniyle atom düzlemlerinin çökmesine bağlı olarak oluştuğu kabul edilir.
 
Alüminyum ve magnezyum gibi, titanyum metal ve alaşımları havaya maruz kalır kalır oksitlenir. Titanyum, havada 1.200 °C (2.190 °F)’de ve saf oksijende 610 °C (1.130 °F)’de oksijenle kolayca tepkimeye girer ve titanyum dioksit oluşturur. Ancak oda sıcaklığında su ve hava ile yavaşça tepkimeye girer çünkü kütlesel metali ileriye dönük oksidasyondan koruyan pasif bir oksit tabakası oluşturur. Bu koruyucu tabaka ilk oluştuğunda yalnızca 1–2 nm kalınlığındadır; ancak yavaş yavaş büyümeye devam eder ve dört yıl içinde 25 nm kalınlığa ulaşır.
 
Atmosferik pasivasyon, titanyuma neredeyse platinle eşdeğer olan mükemmel bir korozyon direnci kazandırır ve seyreltik sülfürik ve hidroklorik asitlere, klorür çözeltilerine ve çoğu organik aside karşı dayanıklılık gösterir. Ancak titanyum, derişik asitler tarafından aşınır. Negatif redoks potansiyeliyle belirtildiği gibi, titanyum termodinamik olarak çok reaktif bir metaldir ve ergime noktasından daha düşük sıcaklıklarda normal atmosferde yanar. Ergime işlemi yalnızca inert bir atmosferde veya vakumda mümkündür. 550 °C (1.022 °F)’de klorla birleşir. Ayrıca diğer halojenlerle de tepkime verir ve hidrojen emer.
 
Titanyum, saf azot gazında yanan nadir elementlerden biridir; 800 °C (1.470 °F)’de titanyum nitrür oluşturarak reaksiyona girer ve bu durum gevrekliğe neden olur. Titanyum, oksijen, azot ve bazı diğer gazlarla yüksek reaktivitesi nedeniyle, bu gazların tutucuları (scavenger) olarak titanyum filamentleri titanyum süblimasyon pompalarında kullanılır. Bu pompalar, ultra yüksek vakum sistemlerinde son derece düşük basınçları ucuz ve güvenilir bir şekilde üretir.

Parametre：

Uygulamalar:
1) Ortopedik implantlar: yapay eklemler, metal plakalar, ortopedik çiviler, metal ortopedik kullanım çubukları, intramedüller çivi, kemik iğneleri, omurga sabitleme cihazları.
2) Kalp tedavisi implantları: yapay kalp kapakçıkları, kalp pili (pacemaker), kalp kateterleri ve damar içi stentler.
3) Göz hastalıkları implantları: yapay kristal.
4) Diş İmplantları: Diş implantı, traksiyon çivileri, çivi ile kök kanalı tedavisi, iç sabitleme cihazları vb.
5) Dolgu Malzemeleri: Meme dolguları, intraoküler dolgu malzemeleri, ortopedide kullanılan dolgu malzemeleri.